جستاری بر آگاه سازی اهل نظر

   ديدبان در سوگ شهادت دايی   

شهادت دایی مهربانم بعد سالها تحمل درد و رنج جراحات و با حدود نه سال سابقه حضور در جبهه های جنگ تحمیلی ده ساله میان ایران و همه جهان کفردر کمال ناباوری برایم بود. 
او که یکی از امیران سرفراز ارتش جمهوری اسلامی بود .
نامش هم  شهید سرتیپ طاهری ؛ رفتنش مرا که بعد ازگذشت سالها از حال و هوای جنگ و جبهه ، خود را در آن غوطه ور می دانستم دوباره به خودم آورد که هنوز هم درباغ شهادت باز باز است و من در اوهامات تصورات خیالی زمان خود گرفتار آمدم . 

 
بدا به حال ما جاماندگان دور افتادگان از خرابات جنگ .
بله ؛ بعد از بیش از هجده سال از جنگ بازهم شهیدی تقدیم این انقلاب و آرمانهای آن شد شهیدی با جراحات بیش از ۷۰ درصد تا این نیز گوشزدی باشد برای مسئولان که بیدار شوید از این خواب زمستانی شیطان ، پس وای بر شما که خون شهیدان را زیر پای بگزارید.
واین را بدانند مسئولان بی مسئولیت و بی کفایت و بی آبروی بنیاد شهید و جانبازان که شهادت کارت و پرونده نمی خواهد بلکه فقط باید لایق بود تا پرونده شهادت پیش خدا باز شود و بدا به حالشان که آخرت مدیون شهیدان و خانوادهاشان هستند.  
و بازهم یادی از سید شهیدان :‌ ای شهید ای آنکه بر کرانه ازلی وابدی وجود برنشسته ای دستی برآر وما قبرستان نشینان عادات سخیف را از این منجلاب بیرون کش .
یادش گرامی و روحش قرین رحمت لایزال الهی